logokaneel

Stichting de Kaneelfabriek

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email
Martijn Benders

Martijn Benders

Martijn Benders is dichter, schrijver en filosoof. Hij publiceerde twaalf boeken, veelal dichtbundels, de laatste bij De Kaneelfabriek. Hij is hoofdredacteur van De Honingzaag, een blad over literatuur en filosofie.
Elegie voor mijn vader / Jacques Chessex
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Jacques Chessex was een Zwitsers dichter, schrijver en schilder. Tijdens een discussie over zowel het toneelstuk The Confession of Father Burg (dat de avond tevoren in première ging) als over zijn steun aan Roman Polanski kreeg hij plots op het podium aan een hartaanval en zeeg ineen.

Elegie voor mijn vader

Vanmorgen zie ik de mist oprijzen
in de gele kleur van de valleien
en ik denk, luchtig als een dode vogel.

Ik denk aan muziek gewikkeld in mist op de hellingen.
Ik luister naar de stem van mijn vader in mijn lichaam.

Vanmorgen kijk ik naar mijn vaders gezicht
in de gouden mist en gele heuvels.

Ik luister naar de roep van een enkele vogel
aan de bovenkant van de boom,
nog steeds gepareld met regen.

Ik zie het gezicht van mijn vader
met zijn zomerse ogen de venijnige flits
voor de storm, zijn scherpe
en goede blik op mijn dromen.

Vanmorgen ga ik de schors van de boom in
en in de steen buig ik zacht in de koele wind
in het natte gras ik loop in dit gras
naast mijn vader misschien raak ik zijn weideogen
in de lucht aan tussen de wolken.

Misschien ga ik met die ogen het glazen meer in.
Met de bomen de wolken de top van de bergen.
Misschien ga ik onder de rots door met die ogen.
Vanmorgen weet ik niet of jij het bent die spreekt.

Oh mijn vader.
En de wind die je haar beweegt nog niet wit.

Deze ochtend loop ik in het gras van weleer met mijn vader.
Ik droom dat ik dat witte haar nooit zal zien.
Ook zal de rivier niet op tijd horen wie blijft leven.

Met het lied van de vogel in deze gele lucht,
noch de roep op de bodem van zijn lichaam.

De stemmen van het bos, hellingen, valleien
en die van mijn sterfelijke hart, 0 zo lang dood in mij,
tot mijn dood misschien,
als je moet wachten, op de echte dood.

***
Vertaling: Martijn Benders. Mogelijkerwijze deel van mijn volgende bloemlezing.

More to explorer

Telefunken / Menno Wigman

Telefunken Na jaren zwoegen werd ik kleurenblind,sloeg vonken uit, kreeg klappen, gaf de geest. Nu sta ik vaal en uitgepraat op straaten moet steeds denken aan dat lege masker dat

Poëzie is een zwezerik / Tijs van Bragt

Poëzie is een zwezerik onder de stolp van je sneeuwbol leeft een vleeshouwer op zijn bank ontleedt hij het hart, fileert hij het hoofd poëzie is een zwezerik, zegt de

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *