logokaneel

Stichting de Kaneelfabriek

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email
Tijs van Bragt

Tijs van Bragt

Telefunken / Menno Wigman
Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Telefunken

Na jaren zwoegen werd ik kleurenblind,
sloeg vonken uit, kreeg klappen, gaf de geest.

Nu sta ik vaal en uitgepraat op straat
en moet steeds denken aan dat lege masker

dat mij zo schaamteloos heeft aangestaard.
Nagepraat. Aanbeden. Stukgemaakt.

De zak. Dat hij niet zag hoe levensecht
ik de tijd uit zijn ogen at. De zak.

Ik gaf hem Hitchcock, borsten, rampen, sikhs.
Ik gaf hem ogen. Oorlog. Noorderlicht.

Maar ik kon gaan. En hij kijkt weer tv.
Straks word ik opgehaald en sterven kilo’s

dode uren op de stortplaats met mij mee.

Uit: Dit is mijn dag
Prometheus, Amsterdam, 2004

More to explorer

Poëzie is een zwezerik / Tijs van Bragt

Poëzie is een zwezerik onder de stolp van je sneeuwbol leeft een vleeshouwer op zijn bank ontleedt hij het hart, fileert hij het hoofd poëzie is een zwezerik, zegt de

En de mensen werden naakt / Poppe Laars

En de mensen werden naakt (Frontberichten uit de eerste lockdown)   de man die zwaaiend met een kalestok van anderhalve meter verdwaasd op straat ronddoolde, de vrouw die thuis haar

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *